very impreesive credentials … your blog has been mentioned at https://www.kitcomm.com/showthread.php?p=26371#post26371 … oneness,dh

Hi What is your vision on investing in IRAQI DINARS and how many people do you know are doing this ? Thanks Tatiana

Thank you for your comments. Unfortunately I have no information of Iraqi dinnars investments. I do follow closely developments related to establishement of Gulf common currency. Personally I believe, that over the next 20-30 years we will witness more common currency areas (Gulf, ASEAN+3, other?) and more cooperation of national authorities (including central banks) to deal with global issues.

Oman’s decision to withdraw from a 2010 deadline for states to create a single currency is ‘total’, The Times of Oman reported, citing the economy minister.

A mathematician who enjoys Mozart and Chopin, is not “surprizing”, since Arithmetic and music share common axioms. If “techno” means synthesizer generated music — same “story”.

Kevin

We need to open a line of communication… to the extent you can not emagine. While on assignment in the FSU a few year ago we began developing a model/concept and it’s finall been refined to a real world ready status.

In any developing Ag economy or third world country the last affortable input is modern equipment. Padro and his dacha garden will never feed the masses and there are other problems in highly populated regions… China for instance… with fetal contaminated of soils. Stories for another time.

The real problems with Africa as many other countries for that fact are… rule of law, risk and command + conrol. We’ve addressed them and are moving forward with projects.

From an economist and banker view you should find our work very interesting.

Best,
John T.

PS… simpy put…
What we’ve done is develop a way to furnish all inputs… genetics, herbicides, pesticides, machinery, logistics and transfer skill/knowledge to peoples with no money or credit and get paid on time… everytime. Having accomplished that… risk goes very near to zilch.

Months ago I was making posts on your articles talking about the current turmoil. My posts never made it to your reports which leads me to believe you didn’t approve them. You are young and academic and ponder petri dish concepts that never prevail in the real world. Your academia is like a student having an epimphany learning the black scholles model in economics class only to lose all their money in the real markets. This is a big reason why you see “street sense” guys on the trading floors rather than academics. My attitude towards your website and mission would of been different if you would of posted my comments.

Hi,
was reading the bit on agflation and meeting Maastricht… surely agflation is a wider trend, hence if prices rise here, they’ll rise in the euro zone too? is the idea that they’ll have more impact in central Europe than elsewhere?

Yes, because foodstuffs have much bigger share in the CEE CPI baskets than in the Western Europe.

Governor Rybinski, congratulations on your continued blogging. It continues to be informative, and thought provoking.

I recently attended an APQC event on Web 2.0 Emerging Technologies in the enterprise. It was very interesting, and the KM practice leader for APQC has posed an interesting question on the APQC KM Blog – “.. who is effectively using blogs for busines … show me the money!”

http://apqckm.blogspot.com/2007/12/blogs-to-left-of-me-blogs-to-right-of.html

Given your perspective, and your efforts in this area, I thought you would have some valueable and very welcomed contributions to the discussion.

You meant you were ING Baring’s chief economist in Poland, not their ‘Polish chief economist’ — who could have been a chief economist in Zimbabwe, as long as he was Polish.

Thanks Ron, I am learning new things every day. Will correct it.

Dear Sir,
I work for the BBC World Service Business Daily programme. I read with interest your reflections on the US bail-out in today’s Financial Times. Would you be available to speak to us about them? Please send me an email at the above address or call + 44 207 557 1761/1727
Regards,
Ed Butler.

Very interesting and knowledgeable lectures at Warsaw School of Economics. Oby tak dalej!!! Pozdrawiam

Szanowny Panie Rybiński,

w imieniu CEMS Clubu Warszawa mam przyjemność zaprosić Pana do przeprowadzenia spotkania ze studentami o tematyce “Moja droga do kariery”.
Proponowana inicjatywa jest realizowana przez naszą organizację w ramach projektu First Job Fair.(Załączam prezentację organizacji i projektu). Planowane spotkania miałyby się odbyć w dniach 1-3 marca 2010 roku.
Celem spotkań jest przybliżenie studentom SGH ścieżek kariery znaczących postaci na arenie narodowej. Chcielibyśmy umożliwić studentom bezpośredni kontakt z osobami, które cenią
i na których się wzorują. By wybrać odpowiednie osoby, przeprowadziliśmy ankietę wśród studentów różnych lat. Pańskie nazwisko było jednym z najczęściej wymienianych w propozycjach na specjalnych gości projektu, dlatego szczególnie zależy nam na współpracy z Panem.
Jesteśmy głęboko przekonani, że Pańska prezentacja będzie się cieszyć dużym zainteresowaniem studentów i stanie się dla nich motywacją do podjęcia działań w kierunku własnego rozwoju. Jesteśmy pewni, iż wysłuchają Pana z niezwykłym entuzjazmem.
Ze swojej strony, oczekujemy od Pana przygotowania i wygłoszenia prezentacji, która będzie dotyczyła Pańskiej drogi do sukcesu i przebiegu kariery zawodowej. Jesteśmy ponadto otwarci na wszelkie propozycje i sugestie dotyczące warunków ewentualnej współpracy jak i dalszego rozwoju naszego projektu.
Serdecznie dziękujemy za rozważenie naszej propozycji. Będzie nam niezmiernie miło porozumieć się z Panem, a jeśli jest to możliwe, osobiście spotkać w celu omówienia szczegółów dotyczących współpracy.

Wyrażamy głęboką nadzieję iż zdecyduje się Pan uświetnić naszą inicjatywę. Prosimy o odpowiedź do 7 stycznia ( czwartek ). Skontaktujemy się wtedy z Panem ponownie.

Załączamy dokumenty (prezentację projektu i organizacji):
http://rapidshare.com/files/330274719/FJF_oferta.pdf.html

Z poważaniem,

Julita Goluch
Project Team Member
First Job Fair
CEMS Club Warszawa

telefon: 507 072 705
e-mail: julita.goluch@gmail.com

Szanowny Panie Rybiński,

Zgodnie z informacjami zawartymi w ofercie, ponawiam zaproszenie do udziału w naszym projekcie.
Rozumiem Pańskie wątpliwości, niemniej jednak chciałabym podkreślić, że Pański udział miałby dla nas ogromne znaczenie.
Zainteresowanie Pańską osobą ze strony studentów, skłania nas do dalszych namów Szanownego Pana na poprowadzenie spotkania.
Głównym jego elementem byłoby bowiem nie “chwalenie się”, a zaprezentowanie własnej ścieżki kariery, to jakie były ważne decyzje, które musiał Pan podejmować; przełomowe momenty w Pańskiej karierze; to na kim Pan się wzoruje; czym się kierował i nadal kieruje w swoim postępowaniu i wszystko to o czym mógłby Pan powiedzieć studentom.
Celem takiej prezentacji byłoby zmotywowanie studentów do pracy, otworzenie im oczu na pewne sprawy. Z pewnością, byliby oni niezmiernie wdzięczni za wszelkie wskazówki jakie otrzymaliby od Pana. Takie spotkanie byłoby dla nich doskonały bodźcem do podjęcia działań w zakresie rozwoju własnych karier, ich indywidualnej drogi rozwoju zawodowego.

Mamy ogromną nadzieję, że zdecyduje się Pan uświetnić nasz projekt. Pańska pozytywna odpowiedź ma dla nas – jako organizacja CEMS Club, ale i jako studentci – niewyobrażalne znaczenie.
Czekamy na możliwie szybką odpowiedź.

Z poważaniem,

Julita Goluch
Team Member
First Job Fair
CEMS Club Warszawa

Witam,

Ciekawy blog. Zapraszam na moj, poswiecony glownie ekonomii. Mysle, ze mimo odmiennych perspektyw jakie mamy, patrzymy na pewne rzeczy podobnie

Pozdrawiam,

Przemek
slomski.us

Szanowny Panie Profesorze,

jestem studentką ostatniego semestru International Business. Jednym z przedmiotów, których mi brakuje jest International Financial Management i jako że nie jest uruchomiony w tym semestrze, muszę go zaliczać indywidualnie, na co mam zgodę Pani Dziekan. Chciałabym zapytać jak będzie wyglądać zaliczenie oraz jakie są godziny dyżurów Pana Profesora?
Będę bardzo wdzięczna za pomoc.

Z wyrazami szacunku,

Monika Węs
Student ID: 45665

Nie prowadzę indywidualnych zaliczeń.
Pozdrawiam
Krzysztof Rybiński

Witam
w związku z niedawno opublikowanym raportem o szkolnictwie wyższym zwracam się do Pana z propozycją o opublikowanie czegoś w rodzaju wstępu do nauki ekonomii. Mianowicie, raport obnażył i wskazał słabość systaemu nauczania na takich kierunkach jak prawo czy ekonomia.
Dlatego też, na pewno pomocne byłoby wskazanie przez Pana książek(coś w rodzaju “must read”,powiedzmy 10 pozycji), które każdy aspirujący do nazywania siebie ekonomistą, powinien znać.
pozdrawiam

Szanowny Panie profesorze,
w jednej z gazet przeczytałem pańską wypowiedź nawiązującą do studiów. Powiedział Pan, że to co Pana uczono(konkretnie hipoteza zysku nadzwyczajnego) można wyrzucić do kosza. Tu moje pytanie jako studenta. Jak odnosi się Pan do merytorycznej wiedzy zawartej w podręcznikach akademickich do ekonomii w stosunku do świata realnego, zwłaszcza teraz nadszarpniętego kryzysem ? weźmy na przykład flagowy przykład – podręcznik “Makroekonomia” autorstwa Davida Begga
proszę o odp
pozdrawiam

Ostatnio profesor nauk ścisłych opowiedziła taki żart: z astrologii wyłoniła się astronomia, ze znachorstwa wyłoniła się medycyna, z alchemii powstała chemia, ale wszyscy się zastanawiają jaka nauka wyłoni się z ekonomii.

W moim niedawnym wykładzie na SGH o polityce pieniężnej pokazałem, że teoria i praktyka polityki pieniężnej zbankrutowała już cztery razy (standard złota, keynesism, agregaty pieniężne a ostatnio strategia bezpośredniego celu inflacyjnego). Wykład jest tutaj:

http://resources.rybinski.eu/resources/viewResource:5174f17e-3351-11df-b987-001b24eff4d8

Szanowny Panie
Ciekawe dlaczego tacy zapaleni liberałowie jak Pan usadzają swoje szanowne dupy w sektorze publicznym, który jest taki niedobry, nieefektywny i trzeba go koniecznie sprywatyzować (patrz publiczna uczenia SGH, a żona także pracuje dla rządu). I gdzie ta konsekwencja ?

Dziękuję za zainteresowanie moją skromną osobą, ale chętnie wyjaśnię. Uczelnia to hobby (i zawsze było bo zarobić można najwyżej na waciki), a praca jest w sektorze prywatnym, gdzie prowadzę szereg innowacyjnych projektów. Żona właśnie złożyła rezygnację z posady rządowej, bo zmiany które mają miejsce na jej odcinku i są inicjowane z góry idą w złym kierunku. Od 1990 roku pracuję konsekwentnie dla sektora prywatnego i NGO w kilku krajach. Zatem konsekwencja jest 100-procentowa.

Zastanawiam się co Pana ugryzło, że “jedzie” Pan po Rostowskim jak po burej suce, a Leppera przeprasza za porównanie go z Tuskiem. Zwłaszcza to ostatnie budzi obawy, że wpada Pan w jakąś paranoję. Aż trudno uwierzyć, że piastował Pan ważną funkcję publiczną wiceprezesa NBP, bo w sektorze prywatnym może Pan robić co chce – analizować i stawiać prognozy ekonomiczne może prawie każdy. Węszę w tym jakąś osobistą animozję, bo nie wydaje mi się, żeby sam Pan wierzył w realność (i sensowność) drastycznej kuracji finansów publicznych w stylu małpy z brzytwą.
Nie wykluczam, że recepty które Pan przedstawia mają jakiś sens, choć Pan także świetnie wie, że żaden dogmat czy model ekonometryczny nie jest w stanie zadziałać ze 100% sprawnością w realiach ekonomicznych, że to zawsze jest mix czynników, a zatem inna niż Pańska koncepcja także może okazać się skuteczna, a może i skuteczniejsza.
Jeśli robi to Pan tylko po to, aby zmobilizować rząd do reform, to robi Pan to w kiepskim stylu. Przy okazji traci Pan szacunek takich jak ja.

Nie odpowiadam na osobiste ataki, jestem do nich przyzwyczajony. Zachęcam do polemiki merytorycznej, o konkretnych posunięciach (lub ich braku) rządu Tuska. Wtedy mogę dyskutować.

Przeczytałem właśnie komentarz J. Hardego (jeden ze strategów FX Saxobanku) dotyczący inwestycji Chin w amerykańskie obligacje:
“China pressing the nuclear button on US debt?
China has been “quietly” reducing its exposure to US sovereign debt over the last few months – or at least it was in May and June. China’s holdings at the US treasury dropped from around $900 billion in April to $868 billion in May and $844 billion in June. At the same time, it has picked up purchases of Japanese debt and overnight announced that it would double its holdings of Korean sovereign debt (to the endless joy of the extremely export-dependent Koreans, no doubt). This is an interesting theme that bears watching, since it means that the US will have to turn inward for more financing if this continues (already happening to some degree with banks and private investors extensive buyers of US debt.) At the same time, China has largely halted the appreciation of its currency “.
Ciekawe co dalej – wygląda na to, że chińczycy zachowują się bardzo racjonalnie mimo niewielkiego pola manewru. Przecież amerykański dług już dawno nie zasługuje na rating AAA. W trakcie kryzysu rynki spekulowały co byłoby gdyby w USA zaczęłyby pojawiać się problemy ze sprzedażą obligacji. Strach pomyśleć co to znaczy dla rynków finansowych.
Co Pan Profesor o tym sądzi?

Chińczycy sa mądrzy. Sprzedali obligacje PIIGS kilka miesięcy zanim wydarzył się wypadek grecki, teraz pozbywają się papierów USA zanim wydarzy się wypadek amyrykański. Ale rośnie udział Londynu, co może sugerować mniej transparentne zakupy via banki londyńskie. W sumie efekt netto jest niejasny.

“W sumie efekt netto jest niejasny”. To z Pańskiego ostatniego postu nt. działań Chin na rynku instrumentów dłużnych USA. No właśnie. Czy to nie jest najlepszy komentarz do mojego postu? A przecież głowili się nad tym z pewnością tędzy praktycy finansowi. Wpływ różnych narzędzi i posunięć w gospodarce na końcowy efekt to nie gra w szachy, ale zwyczajna polityka (strategia/ taktyka) obarczona sporym ryzykiem, więc przydałoby się trochę umiaru w stawianiu bezkompromisowych diagnoz i ocen.
Poza tym wydaje mi się, że mój komentarz nie był osobistym atakiem (na pewno nie był zamierzony), a po prostu był apelem o powściągliwość w Pańskich atakach na ludzi, którzy realizują politykę gospodarczą w trudnych warunkach. Jeszcze 3 lata temu można było tak “kozaczyć”, ale odkąd pieniądz przestał krążyć tak swobodnie, wszystkie rządy, czy to chiński czy amerykański, mają tą samą zagwozdkę – jak przywrócić perspektywę stabilnego wzrostu ich gospodarek.